GO! Atheneum Aalst is de Strafste School 2018

GO! Atheneum Aalst is de Strafste School 2018

Toegevoegd op 3 mei 2018

We zaten al met twee van onze scholen in de finale. Dat was al bijzonder straf. En wat we gezien hebben vorige week tijdens het jurybezoek van de ‘Strafste School’ in Denderleeuw en Aalst, was bijzonder imponerend. Maar er kan maar één winnaar zijn. Ook de jury geeft toe dat het moeilijk kiezen was. Daarom is de titel dubbel en dik verdiend. GO! Atheneum Aalst mag zichzelf de ‘Strafste School 2018’ noemen. Proficiat!

We citeren het juryrapport.

Lieve helden van leerlingen,

Hooggeachte leerkrachten, directie en schoolpersoneel

Het is gebeurd, er is geen weg terug. Na lang overleg en met ingehouden adem heeft de jury gekozen. Er is één Strafste School, en veertien welverdiende, zilveren medailles. Geen volgorde, geen lijstje. De jury houdt haar punten voor eeuwig geheim. Het is de achtste keer dat we deze prijs uitreiken, en nooit eerder was dat zo moeilijk. Maar zonder winnaar geen wedstrijd. Zonder einddoel geen ervaring om voor altijd te koesteren.

Het is opnieuw bewezen: er leeft wat op school. In elke uithoek van Vlaanderen en Brussel. Eén vonk, één telefoontje van de radio, en er gebeuren mirakels. Door jullie. De loodgieters, ministers, winkeliers, landbouwers, huismannen en dokteressen van morgen. We zijn bij elk jurybezoek tot tranen bewogen, achterover gevallen van het verschieten of het lachen, stil geworden bij zoveel kameraadschap, creativiteit en energie. En er zijn meer dan ooit grenzen verlegd. Individuele, collectieve, mentale en fysieke. De jury wil iedereen die dit jaar in het diepe sprong oprecht feliciteren en bedanken.

En toch kan er maar één De Strafste zijn, en dat ... dat zijn jullie dit jaar! Proficiat GO! Atheneum Aalst! Maar ... waarom?

De jury werd door jullie met oorverdovend Aalsters enthousiasme ontvangen. Overal waar we keken was er ambiance. De school was volledig in handen van de leerlingen, maar met steun van de hele stad: ouders, buurtbewoners, verenigingen, burgemeester. Wat volgde was een sprookje; we werden ondergedompeld in de wereld van Alice. Achter elke deur zat een nieuwe verrassing. Een Noord-Koreaans supporterskoor. Honderd zwijgende Romeinen in een erehaag (scary!). Turners die klaar zijn voor de Olympische Spelen maar het gewoon voor de fun doen. Een clubhuis voor de zesdejaars waar we ons even terug zeventien waanden. Levende kunstwerken, tot in de perfectie nagebouwd. Een berg met zevenhonderd knuffels, ingezameld voor het goede doel en bovendien gebruikt voor een hartverwarmend wereldrecord. Een ballonnenwoud met dertig talen en nationaliteiten. En voor het eerst in acht jaar ook echte, trotse aandacht voor de holebi-leerlingen op school - grensverleggend. Op de speelplaats wachtte ons het meest meezingbare schoollied van allemaal, gebracht met een overgave die totaal was. Zonder franje, recht uit het hart. Eén groep, de bonte bende die je van een moderne stadsschool verwacht, met een bijna tastbare samenhang. Wederzijds respect, een samen-bouwen-aan-morgen. Al lachend en zwanzend, want zo doen ze dat in Aalst.

Maar er was ook veel dat in bescheidenheid gehuld bleef. De auti-leerlingen van de school lieten ons achteraf in een filmpje weten dat ook zij een grens verlegd hadden, door simpelweg in de massa op te gaan. Geen evidentie. Er was ook de warmte en het zichtbare genoegen van de leerkrachten die ons uitgeleide deden. Zo hecht, zo eerlijk.

Dat lijkt ons ook het onderwijsproject van de toekomst. Je moet het niet per se allemaal opnieuw uitvinden. Met tomeloos enthousiasme elke dag een graleke lap op goed Leren én Leven geven, met onverwoestbaar veel liefde. Dat was natuurlijk in alle finalescholen zo, maar in Aalst kwam het allemaal net iets voller binnen dan elders.

We moesten één school kiezen, en we zijn trots op onze keuze. Leve Atheneum Aalst. Leve jullie allemaal. Leve scholen waar élke dag grenzen worden verlegd, waar samen aan een echte toekomst wordt gebouwd. Binnenkort is de wereld van jullie. Laat je nooit door iemand kleinhouden, zelfs niet door jezelf. Jullie hebben ervan geproefd: jullie zijn in staat tot grootse dingen, als jullie er maar samen en met open blik voor gaan. We wensen jullie van ganser harte een stralende pracht van een verder leven toe.

Merci voor alles en ... tot volgend jaar!

Tom De Cock, Nora Gharib en het team van De Strafste School 2018

Nieuwsbrief

Schrijf in op onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van actua & events!